MoonClock- [Furu+Tachi=Fuchi]

หายไปนานขนาดนี้ จะมีใครลืมเราแล้วหรือยังอ่ะ

ก็ไม่ได้เข้าบอร์ดหรือเล่นเอ็มเลย ยังไงก็คิดถึงทุกๆ คนน๊า (^^)

อัพบล็อกวันนี้ไม่มีอะไรมากหรอก  มาเม้าธ์เรื่องเพื่อนๆ เฉยๆ

คิดว่าก็โชคดีมากเลย ที่ได้เจอพวกเขา

เปิดเทอมมาไม่นึกว่าจะได้พึ่งบุญเก่า  หลังจากที่ทิ้งการวาดรูปไปนาน

เพื่ออ่านหนังสือสอบเข้ามหาลัยอย่างเดียว

สุดท้ายดันได้เป็นฝ่ายอาร์ตของคณะวิทยาศาสตร์ ทำสแตนด์ ทำคัตเอาท์ ปฎิเสธไม่ได้เลยว่า

เวลามาทำสิ่งนี้แล้วมีความสุข  อ๊ะ พูดมากแล้ว  อยากแนะนำเพื่อนในรู้จักจัง

- บี     คือชื่อหล่อนตั้งแต่กำเนิด แต่เราติดเรียกมันว่า เซีย  เพราะเป็นแซ่ของเธอจากบรรพบุรุษที่จีน    รู้จักเซียมันตั้งแต่ ม.4 สมัยเข้าค่ายโอลิมปิกเคมี ค่าย 1 หลังจากนั้นก็ยังตามมาเกาะกันอีกตอนนี้บีเป็นเพื่อนที่สนิทกับฟุมากที่สุด  สงสารมันเรื่องนึง คือ มันเหมือนผู้ชายมาก ทั้งๆ ที่มันอยากจะแต่งตัวป็นสาวเเทบตาย   อุตสาห์แต่งหน้ามาที่มหาลัย แต่ความเป็นหญิงไม่เจิดจ้าสักที

- แก่น   อดีตเด็กโอลิมปิกวิชาชีวะ เกือบได้เป็นตัวแทนแข่งต่างประเทศ นี่ถ้าไม่บอกก็ดูไม่ออก เพราะแก่นเป็นผู้ชายที่บ้าการ์ตูนได้อย่างนับถือมาก  เกมส์ก็รู้จักหมด  แม้แต่เรื่องการ์ตูนวาย คำศัพท์ เซเมะ-อุเคะ มันยังรู้ (แต่มันปฎิเสธว่าไม่ได้อ่าน) คุยกับแก่นครั้งแรกฟุถึงกับยกมือไหว้   แบบไม่เคยเห็นใครสุดยอดเท่านี้ เรียนดี-เกมส์เยี่ยม-วาดภาพเก่ง-รอบรู้การ์ตูน-มนุษย์สัมพันธ์ดี-หน้าตาโอเค แค่เตี้ย  เป็นเพื่อนผู้ชายที่ฟุรู้สึกชื่นชมมากที่สุดในคณะวิทยาศาตร์ มหิดล

-นิว  เด็ก AFS ที่ไปใช่ชีวิตที่ญี่ปุ่นมานับปี ผู้ชายตัวขาวๆ อ้วนๆ น่ารักซะ   เราเป็นเพื่อนร่วมงานฝ่ายอาร์ตด้วยกัน         นิวเป็นคนที่มีสไตล์การวาดรูปเหมือนฟุ   คุยได้ง่าย  เวลาออกแบบ เสนองานที่ฝ่ายอาร์ต  นิวจะเป็นคนหนึ่งที่เห็นด้วยกับฟุเสมอ เเน่นอนว่าถึงคราวนิวออกแบบฟุก็เห็นด้วย  เพราะเราจะมีแนวคิดอย่างเดียวกัน  ช่วงนี้ฟุเขียนขอบตาไปเรียนบ่อยๆ ไอ้นิวมันก็จะทักว่า

"เห็นแกแล้วนึกถึง มิกะ  นาคาชิมะ เลยว่ะ" ไอ้เราก็ดีใจ เคลิ้มเลย  ก่อนที่มันจะตบท้ายว่า

"มิกะ  เวอร์ชั่นแพนด้า"

-กุ่ย   บอกตรงๆว่า คนนี้ เราชอบมันอ่ะ  คิดไปไกลมากกว่าเพื่อนร่วมงาน (กุ่ยก็อยู่ฝ่ายอาร์ตเหมือนฟุ) จริงๆ กุ่ยเป็นคนที่ไม่ใช่ในสเปกเราเลย เห็นครั้งแรกๆ ก็ไม่ได้โดนใจอะไรมากมาย  แต่เพราะวันนั้นฟุไม่สบาย แล้วกุ่ยก็อุตสาห์เดินมาส่งและกินข้าวเป็นเพื่อน (แล้วเพื่อนช้านตอนนั้นมันหายหัวไปไหนไม่รู้)  อาการตอนนั้นเลยทำให้ชอบไปละมั้ง กุ่ยวาดรูปเก่งมาก (นิสัยเก่าฟุ หลงคนวาดรูปเก่ง) กุ่ยเขาออกแนวคุณชาย สุภาพ แลดูไฮโซ เป็นคนที่ดูดี ตั้งใจทำงานมาก  แต่ดูก็รู้แล้วว่า กุ่ยเค้าคิดกับเราแค่เพื่อนร่วมงาน   ไม่รู้ว่าเขาชอบผู้หญิงแบบไหน  แต่เราจะไม่พยายามเปลี่ยนลุคตัวเองหรอก จะเป็นฟุจิคนนี้คนเดิม   อยากให้เขาชอบเพราะเราเป็นเรา  ถ้าเขาไม่ชอบ  ก็ไม่เป็นไร เราก็เล็งคนใหม่

ยากปะไร ที่นี่อาหารตาเยอะแยะออกขนาดนั้น

พุดมาจริงๆ ก็แค่อารมณ์ชั่ววูบ เพราะคติเราก็คือ มีแฟนเหมือนมีโซ่ล่ามคอ  ตราบไหนที่ฟุยังเห็น นักร้องญี่ปุ่น  การ์ตูน เพื่อนๆ สำคัญอยู่ ก็จะไม่ขอมีแฟนดีกว่า

จบๆ พูดเรื่องเพื่อนสุดท้ายมาจบเรื่องนี้  ขอบคุณที่อ่านจบค่า

คิดถึงทุกคนน๊า

-จะกลับไปตามเจร็อคแล้ววว

-อยากอ่าน เทะฟู แบบเรทๆ NC-17 ขึ้น