(fic) precious one chap VI

posted on 02 Jun 2007 20:23 by moonclock

อีกตอนเดียวก็จะจบแล้วนะคะ ขอบคุณที่ติดตาม

ถ่ายกับเพื่อนที่โรงเรียน ฟุจิคนขวามือ

สวยไหมอ่ะ ภาพนี้หลิวเป็นคนวาดให้ เป็นของปัจฉิมตอนเรา 2 คน จบ ม.3

หลิวเค้าเก่งๆจริงๆ ตอนนั้นเราสองคนยังเด็กๆอยู่เลย

Chapter VI

ทุกสิ่งทุกอย่างในโลก ไม่มีความสมบูรณ์

Here we are.It s not a perfect world.

พบเพื่อพราก และก็สุขเพื่อทุกข์

.....................................

..........................................

...........................................

อาการของอูรุฮะเริ่มที่จะแย่ลงเรื่อยๆ 2-3 วันที่ผ่านมา ร่างบางล้มป่วยเนื่องจากยังปรับสภาพตัวกับที่นี่ไม่ได้ เคตะเองก็เป็นห่วงเหลือเกิน จนในที่สุดจึงต้องตัดสินใจไปข้างนอกเพื่อหายามาให้

อูรุฮะอยู่คนเดียวได้ไหม เคตะถามร่างบางที่กำลังนอนซมอยู่บนเตียง ทั้งๆที่ใจจริงแล้วไม่อยากจะให้อยู่ที่นี่คนเดียวแท้ๆ

ทำหยั่งกะชั้นเป็นเด็กไปได้ เคตะไปเถอะ ชั้นดูแลตัวเองได้ล่ะนา อูรุฮะพูดอย่างแผ่วเบา

งั้นรอแป๊ปเดียวนะ ชั้นจะรีบกลับ เคตะจูบลงบนหน้าผากของอูรุฮะก่อนที่จะไป

อย่าทำอย่างนี้ซิเคตะ เดี๋ยวก็ติดไข้จากชั้นพอดีซิ อูรุฮะเอ่ยอย่างยิ้มๆ

...................................

.......................................

ขากลับจากในเมือง ร่างสูงเดินออกมาอย่างดีใจที่ได้ตัวยาสำหรับที่จะรักษาโรคของอูรุฮะ จนไม่ได้สังเกตสิ่งรอบตัว ร่างเล็กที่กำลังซื้อของอยู่ด้านข้าง

จวบจังหวะพอดี ที่ฟุรุยะหันมา เจอเคตะเข้าอย่างจัง รู้สึกตกใจอย่างยิ่งก่อนที่จะรีบตามร่างสูงไปอย่างระมัดระวัง

ช่างโชคดีอะไรเช่นนี้ ไม่นึกว่าอุตสาห์ดั้นด้นมาหาสมุนไพรถึงอุสึทโนะมิยะจะพบเคตะซั

ฟุรุยะตามไปจนถึงเรือนไม้ในป่าไผ่ มองเคตะเดินเข้าไปเรื่อยๆ ก่อนที่จะแอบย่องเข้าไปเงียบๆ อีกคน เห็นอย่างนี้แล้วรู้สึกขอบคุณที่ตัวเองเป็นคนตัวเล็กเหลือเกิน ทำให้จัดการอะไรได้คล่องแคล่วและเงียบเชียบ ร่างเล็กมองดูเข้าไปในห้องเห็นเคตะที่กำลังเช็คตัวให้อูรุฮะ เนื้อผ้าลูบไล้บนผิวเนียนขาวขณะที่ช่วงบนของร่างบางไร้การปกปิดใดๆ ก่อนที่จะป้อนยาให้อูรุฮะ ป้อนไปก็ส่งสายตาที่แสดงความห่วงหาอย่างเหลือล้น หวานกันนักนะ เห็นแล้วก็อดหมั่นไส้ไม่ได้

ชิ ไม่อยากจะคิดเลย อยู่กันแบบนี้สองคนคงทำเรื่องอย่างว่าเกือบทุกวันซินะ ร่างเล็กยิ้มเหยียดที่มุมปากอย่างโกรธแค้น

อย่างเห็นว่าเป็นนายน้อยแล้วจะได้อะไรก็ได้อย่างนั้นหรือ รู้หรือเปล่าว่าพี่ไคเสียใจมากแค่ไหน

และตัวของชั้นก็เสียใจมากแค่ไหน ร่างเล็กคิด

จะสั่งสอนเสียบ้างว่านายทำให้คนอื่นเขาเจ็บช้ำมามาก จะให้นายรับรู้ความทุกข์ของชั้นเสียบ้าง

อูรุฮะ

พี่ไค ร่างเล็กกลับมาถึงบ้านด้วยอาการกระหืดกระหอบ

ชั้นมีเรื่องที่จะเล่าให้ฟัง

ฟุจังมีอะไรหรอ ไคถามกลับมา

ชั้นรู้ที่อยู่ของอูรุฮะซังแล้วนะ คำพูดของฟุรุยะทำให้ไคสะดุ้งขึ้นทันที

เขาอยู่ที่ไหนกัน ไคถามอย่างรวดเร็ว

อุสึทโนะมิยะ วันนี้ชั้นไปหาวัตถุดิบปรุงยาที่นั่น ชั้นเจอเคตะซังพอดี เลยสะกดรอยตามไป พบว่าเขาอยู่ที่เรือนไม้กลางป่าไผ่กับอูรุฮะซัง

แล้วทั้งคู่มีความสุขไหม ไคถามอย่างเป็นห่วง

สุขจนร้อนเลยล่ะมั้ง หวานใส่กันจนเลื่อน น้ำเสียงเริ่มเคือง

เอาไว้วันหลังเราไปหาทั้งคู่ดีไหม ฟุรุยะชักชวน

ไม่จำเป็นหรอกฟุจัง ไคท้วงขึ้น ถ้าเขามีความสุขแล้วล่ะก็ เราก็ไม่จำเป็นที่จะต้องไปยุ่งหรอก

เอ๊ะ พี่ไคเนี่ย พูดแบบนี้แสดงว่าเลิกรักอูรุฮะซังแล้วล่ะซิ ฟุรุยะขึ้นเสียงเมื่อเห็นพี่ชายไม่เป็นอย่างที่คิด

ก็เพราะรักนั่นแหละ ขอแค่คนที่รักมีความสุขก็พอแล้วไม่ใช่หรอ ไคบอก

แต่ชั้นไม่คิดอย่างพี่หรอกนะ"

...................

.....................

อูรุฮะ