Moonclock

 

ฟุไม่ได้อัพบล็อกเกี่ยวกับการวาดภาพมานาน (ถ้าไม่นับภาพ science Illustration)

วันนี้เจอ lastert comment ในเอนทรี่วาดภาพสีอะคลิลิกที่ตัวเองเคยวาดเมื่อปีก่อน

ทำให้อยากเขียนบล็อกเกี่ยวกับภาพวาดเลยทันที

 

วันนี้มีเคล็ดลับมาฝากกัน

เพราะพอมีความรู้อยู่บ้างจากการเรียนพิเศษและวิชาเลือก

แต่ตัวเจ้าของบล็อก ไม่ได้มีฝีมือวาดภาพเก่งเท่าไรหรอกนะ

เพราะไม่ได้เรียนด้านนี้โดยตรงและทำเป็นงานอดิเรกเท่านั้น

เวลาฝึกค่อนข้างน้อย 

 

เริ่มแรกมาพูดถึงวาดทิวทัศน์ เทคนิคสีอะคลิลิกก่อน

 

 

 

ภาพนี้วาดเมื่อ 1 ปีก่อน  ยังไม่เก่งเลย หัดวาดจากรูปถ่ายครั้งแรก เพราะวาดอยากแม่นำ โดยสีอะคลิลิก

ต่างจาก water color พอสมควร เพราะไม่สามารถทำเทคนิคเปรียกบนเปรียกได้

วิธีในการวาดแนวนี้คือ วาดจากไกลมาใกล้  เริ่มแรกเราจะระบายสีท้องฟ้าอ่อนๆ ประมาณ 1/4 ของกระดาษ

เสร็จแล้วผสมสีให้ได้สีเขียวหม่นๆ (หรือสีที่กลมกลืนกับท้องฟ้าระบายทับ) จะกลายเป็นรูปป่าระยะไกล

(สีอะคริลิก ไม่ต้องกังวลว่ามันจะไหลไปผสมกับสีนำ  เพราะมันค่อนข้างหนืด)  

 ส่วนป่าไม้ที่ระยะใกล้เข้ามา

เราจะใช้สีที่เข้มขึ้นเรื่อยๆ   ทริคเล็กๆ สำหรับวาดป่าคือ ใช้ฟองนำหรือขนมปัง ชุปสีแล้วแตะเบาๆ มือนิ่งๆ

 

สำหรับแม่นำ  ตรงไหนที่มีคลื่นมากๆ ใช้พู่กันจุ่มสีขาวตวัดหนาๆ จะทำให้คลื่นดูมีพลัง

ดอกหญ้าที่ขึ้น ใช้พู่กันปลายเล็กตวัดขึ้นนิ่งๆ รวดเดียว ครั้งเดียว  ไม่งั้นความรู้สึกบางเบาของเส้นหญ้าจะหายไป

 ระวังมือสั่นด้วยน๊า (จขบ.เป็นบ่อย)

 

 

 

 

ภาพนี้ท้าทายตรงภูผา  เพราะต้องผสมสีนำตาล ให้หลากหลาย เริ่มแรกเราจะระบายสีนำตาลที่เป็นสีกลาง

(ในภาพนี้คือนำตาลส้ม) แล้วจะใช้นำตาลผสมดำระบายให้เกิดเงา จากนั้นจะเป็นนำตาลหม่นๆ เก็บรายละเอียด

แทนบริเวณหินที่ถูกกัดเซาะจนขาว

ภาพจะดูสมจริง ขึ้นอยู่กับความสามารถปัดพู่กัน  ใครที่ใช้พู่กันเก่งๆ จะได้เปรียบ

เพราะเราอยากให้นำตาลที่หลากหลายนั้น กลมกลืนกัน  โดยไม่แบ่งเป็นชั้นๆ

 

 

 

 

ภาพนี้เสียดายที่ถ่ายออกมาไม่ชัด  ภาพนี้ใช้เทคนิดแรเงาแบบจุด จุดเล็กๆ หลายๆจุดต่อกันเรื่อยๆ

ใช้เวลาค่อนข้างนาน  แต่เพลิน เพราะไม่ต้องคิดอะไรมาก เพียงแต่พยายามทำจุดให้กลมและประณีต

ใครที่ใจร้อนและอยากให้อารมณ์เย็นๆ หรือ พวกที่อยากทำอะไรเพลินๆ  แก้ขัด  แนะนำให้ใช้เทคนิค

จุดลงเงา   ตรงไหนเงามาก ให้จุดกันให้ชิด   ตรงไหนเงาน้อยก็จุดห่างๆ

 

 

 

 

สุดท้ายเป็น drawing scienctific illurtration หรือภาพวาดทางวิทยาศาสตร์  อย่างที่เคยเขียนไว้ที่เอนทรี่ก่อนๆ

ที่ต้องเน้นรายละเอียด  วาดในความเป็นจริง ถูกต้องเป๊ะๆ 

เป็นครั้งแรกของเจ้าของบล็อก ที่วาด ยอมรับว่าสับปะรดเบี้ยว 

เพราะเกิดอาการสับสนและตาลายจากการสับปะรดหลายๆตา

 (ทำเอามึนไปเลย)

 

 

 

เป็นอันจบสำหรับเอนทรี่นี้ เล็กๆน้อยๆ จริง  เจ้าของบล็อกก็ประสบการณ์ไม่เยอะค่ะ   เทคนิคต่างๆ ที่เรารู้นั้น

หากไม่เอามาใช้ฝึกหัดจริงๆก็ไม่ทำให้เราเก่งขึ้นหรอกเนอะ

สำหรับใครที่พยายามในเรื่องนี้อยู่  ฟุก็ขอเอาใจช่วยนะคะ

 

ช่วงนี้อัพบล็อกไม่บ่อยเท่าเดือนก่อน  เนื่องจากเป็นช่วงเตรียมสอบ  ยังไม่ลืมเพื่อนๆทุกคนนะ

ไว้เจอกันที่บล็อกอีกครั้ง ในวันเกิดท่านชายและพี่ริว